دانلود پروژه - امروز : شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۵

آرشیوهای برچسب: آموزش اشاره گر ها زبان برنامه نویسی سی پلاس

معرفی اشاره گرها برنامه نویسی سی پلاس پلاس ++c

موضوع : آموزش سی پلاس پلاس,سی پلاس

معرفی اشاره گرها برنامه نویسی سی پلاس پلاس ++c

معرفی اشاره گرها برنامه نویسی سی پلاس پلاس ++c

آشنایی با اشاره گرها در زبان سی پلاس پلاس

اشاره گر ها عرض سلام و وقت بخیر خدمت شما کاربران گرامی سایت سی پلاس امروز قصد داریم با هم آموزش دیگری رو شروع کنیم با عنوان آشنایی با اشاره گر ها در زبان سی پلاس پلاس ، همان طور که می دانید اشاره گرها یکی از مهمترین مبحث در زبان سی پلاس پلاس می باشد و از این رو یادگیری چنین بحثی اجباری هست و حتما شما باید یاد بگیرد که چطور از اشاره گر ها در زبان سی پلاس پلاس استفاده کنید.با ما همراه باشید تا برای شما موضوع رو روشن کنیم و اشاره گرها رو یاد بگیرد.

اشاره گرها در زبان ++C : حافظه کامپیوتر مجموعه ای از چندین بایت است. هر بایت دارای یک شماره ردیف است. شماره ردیف هر بایت از حافظه را آدرس آن محل از حافظه میگویند و به آدرس هر متغیر در حافظه، اشاره گر میگویند.به آدرس هر متغیر در حافظه، اشاره گر میگویند. حافظه کامپیوتر مجموعه ای از چندین بایت است. هر بایت دارای یک شماره ردیف است. شماره ردیف هر بایت از حافظه را آدرس آن محل از حافظه میگویند. همچنین متغیرها نامی برای محل های حافظه اند و لذا بایت هایی از حافظه را اشغال میکنند. آدرس اولین بایتی از حافظه که به متغیر اختصاص می یابد، آدرس آن متغیر نام دارد.

اشاره گرها در زبان c++ ، کا ربرد فراوانی دارند، بطوریکه اغلب قابلیتهای زبان سی پلاس پلاس به نقش اشاره گر در این زبان برمیگردد. استفاده از اشاره گرها در c++ قابلیتهای زیر را فراهم میکند.تخصیص حافظه پویا. در این نوع تخصیص حافظه، برنامه میتواند در زمان اجرا از سیستم حافظه بگیرد و در صورت عدم نیاز، آن حافظه را به سیستم برگرداند.موجب بهبود کارایی بسیاری از توابع میشود.
کار با رشته ها و آرایه ها را آسان میکند.ارسال آرگومان ها از طریق فراخوانی با ارجاع را امکانپذیر می سازد.

متغیرهای اشاره گر در زبان سی پلاس پلاس:
اشاره گر میتواند در متغیری ذخیره شود، ولی با وجود اینکه اشاره گر یک آدرس حافظه است و آدرس حافظه نیز یک عدد است، ولی نمیتوان آن را در متغیرهایی از نوع int, double و یا غیره ذخیره کرد. متغیری که اشاره گر را ذخیره میکند باید از نوع اشاره گر باشد. این متغیرها را متغیرهای اشاره گر گویند. برای تعریف متغیرهای اشاره گر در C++ بصورت زیر عمل میشود:

; متغیر* نوع

برای تعریف متغیر اشاره گری که بخواهد آدرس متغیرهایی را نگهداری کند باید نوع متغیر اشاره گر را همنوع با آن متغیر در نظر گرفت و کنار متغیر اشاره گر، علامت * را قرار داد.

بعنوان مثال دستور int *p; را میتوان بصورتهای زیر تفسیر کرد:

P اشاره گری از نوع int است.
P آدرس محل هایی از حافظه را نگهداری میکند که محتویات انها مقادیری از نوع صحیح اند.
P میتواند به محلهایی اشاره کند که محتویات آنها مقادیری از نوع صحیح میباشند.

ادامه + دانلود
نماد کسب و کار اینترنتی
تمام حقوق مادی و معنوی و طرح قالب برای "سی پلاس" محفوظ است و هر گونه کپی برداری خلاف قوانین می شود. گرافیک و طراحی : دانلود پروژه