نگاهی به عملکرد صدا و سیما در پایان قرن

[ad_1]

1400، سالی که ایستگاه از نظر اداری به دو نیمه اصلی تقسیم شد. در یک نیمه علی عسکری سکاندار و در نیمه دیگر جبلی بود. اما برای هنرمندان و به خصوص مخاطبان رادیو و تلویزیون، شاید برای دیدن تفاوت این دو نیمه روی آنتن زود باشد.

1400، سالی که تغییرات اساسی در رادیو ایجاد کرد. تغییر رئیس رسانه ملی و به دنبال آن برخی از مدیران و معاونان آن از یک سو و ارائه طرح تحول و ادغام از سوی دیگر.

پیمان جبلی در نیمه دوم سال آمد و شش ماه فرصت داشت تا رادیو را وارد قرن جدید کند. وی با شعار تحول وارد ساختمان شیشه ای جام جم شد و بر انعکاس صدای لال ها تاکید کرد و سپس در رویکردهای اساسی به رسانه دسته بندی هایی چون عدالت و هویت محوری را اضافه کرد.

علی عسکری نیز مانند ضرغامی (رئیس اسبق صدا و سیما) که اکنون یکی از وزرای کابینه سیزدهم است و با رفتنش بسیاری از بزرگان صدا و سیما را برکنار کرد، بر صندلی معاونت فنی سازمان نشسته بود. با این تفاوت که رئیس سابق صداوسیما برخلاف ضرغامی رویکرد متفاوتی در برخورد با رسانه ها و هنرمندان داشت. به ندرت مصاحبه و جواب می داد و کمتر در بین هنرمندان حضور داشت.

اما علی عسکری در ماه های پایانی ریاست جمهوری خود با چالش بزرگی مواجه شد: انتخابات ریاست جمهوری 1400.

به گزارش ایسنا، اوایل خردادماه و یک ماه مانده به انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم، پخش برنامه های انتخاباتی صداوسیما با قرعه کشی آغاز شد و از این حیث همانطور که پیش بینی می شد مناظره های کاندیداها از سر گرفته شد. چالش برانگیزترین برنامه رادیو

اولین مناظره با تغییر زمان اصلی، شنبه (15 خرداد) ساعت 17 پخش شد و از همان ابتدا، انتخاب روز و زمان کم مخاطبان علامت سوال و علامت تعجب بر روی آن قرار داد. در مقابل برگزارکنندگان پاسخ این بود: مصادف شدن روز برگزاری با خروج تیم ملی ایران در مقدماتی جام جهانی، این برنامه را دو روز جلوتر گذاشت.

اما شروع مناظره نتوانست این شبهه را برطرف کند و منتقدان در پایان مناظره دوم کاندیداها و مسئولان را به حفظ یک مناظره بی طرف متهم کردند که کمک چندانی به انتخاب مردم نخواهد کرد. این رویه البته سعی شد در مناظره سوم تا حدودی اصلاح شود.

انتقاد کاندیداهای جناح های مختلف برای عدم پخش مستندهای تبلیغاتی یا حذف قسمت هایی از این فیلم ها از دیگر چالش هایی بود که در این مدت علی عسکری و اطرافیانش را آزار داد. با این اوصاف و پس از 20 روز نفس گیر برای اهالی صدا و سیما، تولید و پخش برنامه های انتخاباتی به پایان رسید و تنها پس از آن گمانه زنی ها برای انتخاب مدیر جدید صدا و سیما آغاز شد.

سرانجام مقام معظم رهبری در 16 مهر 1400 حکمی مبنی بر معرفی رئیس جدید رسانه ملی صادر کردند و اینگونه بود که جبلی 55 ساله پس از پنج سال ریاست علی عسکری جای او را گرفت. پیمان جبلی پنج سال قبل از آن به دستور خود علی عسکری معاونت برون مرزی رسانه ای شده بود.

اما بیشتر فعالیت های جبلی در سال های حضور در رادیو در بخش اخبار خلاصه می شد. وی پس از انتصاب خود به عنوان رئیس رسانه ملی به این بخش های خبری دست زد تا تحول اولیه را نشان دهد. او می دانست که اخبار در تکامل سیبل نقش اساسی دارد و اگر رویکرد خود را تغییر دهد، بلافاصله توجه بینندگان و رسانه ها را به پیام های جدیدی که از فرستندگان جام جم می شنید جلب می کند. بنابراین تحولی که جبلی قبل از آمدنش بر آن اصرار داشت با رویکردی نسبتاً متفاوت به محتوای بخش‌های خبری و تاریخچه پمپ بنزین‌ها آغاز شد و گاه در موضوعات دیگری مانند شفاف‌سازی در هک برخی شبکه‌ها ظاهر شد.

صداوسیما در دوره جدید باید دوباره به چابکی دست یابد و در این راستا پیش نیازهای لازم را یکپارچه کند. وضعیتی که روزگاری برای محمد سرافراز، مدیر اسبق صدا و سیما پیش آمد، اما شعله ور شدن برنامه هایش بعدها او را تبدیل به مهره ای کرد و در نتیجه ریاست جمهوری اش دیری نپایید.

با این حال، برای جبلی و اطرافیانش، طرح تحول، حداقل در نامزدها، بسیار کندتر بوده است. برخلاف آنچه انتظار می رفت، بسیاری از معاونان و مدیران پس از ورود به سمت خود باقی ماندند و تغییر ساختار مدیریتی با کندی بیشتری نسبت به روسای قبلی صورت گرفت.

در جریان تحول ساختار دوباره از بخش های خبری شروع کردند. بخش‌های خبری معاونت سیاسی در راستای آنچه هم‌افزایی، کاهش هزینه‌ها و بهینه‌سازی استفاده از امکانات و نیروی انسانی نامیدند، تغییر و ادغام شدند. و گاهاً گفته می شود که این تغییر همچنان گریبان معاونانی مانند سیما، صدا و سیمافیلم را خواهد گرفت که البته تاکنون هیچ خبر رسمی اعلام نشده است.

یک ماه و نیم پس از انتصاب جبلی، جلیلی نیز ظاهر شد. فردی که مدت هاست نامش به عنوان مدیر جدید صدا و سیما شنیده می شود. وحید جلیلی برادر سعید جلیلی است و طی حکمی از سوی جبلی به عنوان معاون فرهنگی صدا و سیما و دبیر ستاد تحول این سازمان معرفی شد. جلیلی 52 ساله باید به دنبال تغییر در سازوکارها، محتوا و کیفیت تولیدات تئاتر، بازتعریف و فعال سازی چرخه «طراحی-تولید-پخش-بازخورد» و کاهش موازی کاری، به حداکثر رساندن چابکی و هم افزایی شبکه های انتقال باشد. برنامه کار.

و البته همه این کارها به فردی سپرده شد که قبلاً سابقه چندانی در مدیریت رادیو نداشت و مانند بسیاری از دوستانش در سایر بخش ها اخیراً هوای جام جم را تنفس می کند.

پیمان جبلی در شرایطی مسئولیت رادیو عبدالعلی علی عسکری را برعهده گرفت که رسانه ملی مدت هاست با مطالبات جدی مردم و هنرمندان مواجه بوده و آن مطالبات گاه فراتر از یک درخواست و پیشنهاد عادی بوده و حتی در بسیاری از موارد خشم نیز فرا رسیده بود.

مردم از یک سو می خواستند صدایشان در رسانه ها که عنوان ملی را یدک می کشد به گوش برسد و از این طریق بازگشت هنرمندان محبوب و معتبر خود را مسیری دانستند و از سوی دیگر هنرمندان خواستند تا حقوق دریافت کنند.به موقع برگردند و با رسانه ها آشتی کنند و آزادی عمل روی آنتن را شرط لازم دانستند. و هر دو طرف (مخاطب و مجریان) در نهایت می خواستند به دوره ای برگردند که تلویزیون با سریال یا برنامه ای خیابان ها را خالی می کرد و همه روز قبل و بعد از پخش در مورد آن صحبت می کردند.

اما تحقق این رویا ممکن است بیشتر طول بکشد. باشد که هنرمندان بتوانند با افزایش رادیو و رونق تولید، حالا که وضعیت کرونا بهتر شده، از خانه‌های خود بیرون بروند و دوباره مقابل دوربین‌ها و میکروفون‌ها قرار بگیرند.

این روزها همانطور که مشخص است همه – برنامه نویسان و مخاطبان – به آرامش و آرامش دوباره امیدوار هستند. آرامشی زیر پرچم بازگشت هنرمندان محبوب و بازگشت رونق به صدا و سیما. و به این ترتیب کافی است مدیران رسانه ملی چند قدم به خطوط خیالی که دور خود کشیده اند نزدیک شوند و حتی پاهای خود را آن سوی خط بگذارند و دست هنرمندان را بگیرند و بکشند. به سمت مربا . .

در این راه حمایت از هنرمندان محبوب و شکستن خط و مرزهایی که گاها در این سال ها ترسیم شده و در نهایت پرداختن به مطالبات مردم امری دشوار، اما شدنی است. حالا همه می‌دانند که برای معطوف کردن افکار عمومی به جعبه جادویی، شاید این روزها بیش از هر زمان دیگری باید درهای مربا را عریض‌تر از گذشته تصور کرد. باید اعتراف کرد که عصر فیلترینگ گذشته است و چاره ای جز پذیرش عصر جدید نیست. و البته هر چه زودتر بپذیریم دنیای مجازی با حضور گسترده بازیگران و ارتباط گران، شفافیت و سرعت اخبار را به حدی رسانده که دیگر مفهومی از «سانسور» و «فیلتر» وجود ندارد. موفق تر خواهیم بود. .

انتهای پیام

[ad_2]
Source link

درباره ی admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.