استحکام خانواده در الگوی اسلامی – ایرانی پیشرفت

[ad_1]

دانشیار گروه جمعیت شناسی دانشگاه تهران و معاونت پژوهشی (سابق) موسسه مطالعات و مدیریت جامع و خبره جمعیت در سلسله یادداشت هایی در تبیین الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، سه اقدام اساسی برای جلوگیری از جمعیت را تشریح کرد. پیری در کشور

به گزارش ایسنا، دکتر. شهلا کاظمی پور در این یادداشت اظهار داشت: یکی از پایه های اصلی الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، تأکید بر استحکام خانواده، تربیت نیروی انسانی مؤمن و شایسته، تسهیل و تشویق ازدواج و مادری است. سه دهه و اینکه زنگ خطر کاهش رشد جمعیت کشور به صفر و منفی به صدا درآمده است، در یکی از اقدامات سند الگوی ایرانی اسلامی پیشرفت به این امر اختصاص یافته است که «با اجرای این اقدام، جمعیت جوان، روند پیری و سالمندی کشور کاهش می یابد. از رشد منفی جمعیت جلوگیری خواهد شد.”

در متن این تاکتیک آمده است: با رفع موانع و ایجاد بسترهای مناسب و اجرای سیاست های حمایتی، نرخ باروری را بالاتر از حد جایگزینی تنظیم کنید.

“سوباتکا” جمعیت شناس برجسته می نویسد: “عوامل مهم بسیار کمی به عنوان عوامل کلیدی تعیین کننده باروری شناخته می شوند.” این عوامل طیف وسیعی از شرایط نهادی را تشکیل می‌دهند که دستیابی به اهداف و برنامه‌های باروری را برای افراد و زوج‌ها دشوار می‌سازد: عدم اطمینان اقتصادی و بازار کار، تضاد بین شغل و زندگی خانوادگی، نابرابری جنسیتی خانگی، فرزندپروری شدید و هزینه‌های سرسام‌آور مسکن. .، عدم تطابق تغییرات سریع خانواده با انتظارات جامعه از ازدواج و فرزند پروری و نیز تأثیر نابسامانی های اجتماعی.بنابراین هر نوع سیاست اجرایی برای افزایش باروری در کشور باید پاسخگوی رفع مشکلات فوق باشد.

این جمعیت شناس نوشت: اجرای هدف فوق را می توان در دو مرحله طبقه بندی کرد تا برای افزایش باروری فراتر از سطح جایگزینی، هدف اساسی حفظ جمعیت جوان، در حال رشد و با کیفیت – که محرک اصلی پیشرفت است – محقق شود. در مورد دستیابی به مرحله اول یعنی افزایش نرخ باروری می توان به موارد زیر اشاره کرد: در نظریه دوم انتقال جمعیتی، ون دوکا و لیستاک استدلال می کنند که دلیل کاهش باروری زیر جانشینی است. سطح عبارت است از تغییر در ارزش‌های رشد یا خودشکوفایی فردی و اهمیت آزادی اجتماعی و فردی؛ برای اینکه افراد تصمیم بگیرند بارداری را زمانی بپذیرند که تولد فرزند برای آنها مطلوب باشد و منجر به ثروت و پیشرفت در زندگی آنها شود. بنابراین، رشد فردگرایی و میل به خودشکوفایی به عنوان یکی از ویژگی‌های دومین گذار جمعیتی معمولاً به طور مستقیم با اهداف باروری افراد».

کاظمی پور همچنین در این یادداشت تاکید کرد: بنابراین صرفا تاکید بر تاثیر شاخص های اقتصادی و اجتماعی بر تغییرات ازدواج و فرزندآوری و برنامه ریزی و سیاست گذاری بر اساس آن ها مناسب نیست و باید سیاست های کاهش سن ازدواج و افزایش تولید مثل بر اساس آن ها انجام شود. بیشتر در مورد معیارها. فرهنگی باشید؛ بنابراین سیاست‌های خرد زایمان در سطح تحکیم زوج‌ها و خانواده‌ها، سیاست‌های ضروری است، اما کفایت آن مستلزم اتخاذ و اجرای سیاست‌ها و برنامه‌های کلان ملی است؛ بنابراین نمی‌توان منتظر افزایش باروری در ایران تا زمانی‌که اقتصاد آن را افزایش داد. زیرساخت های اجتماعی، فرهنگی و بهداشتی جامعه ساماندهی شود، سپس مهم ترین اقدام برای کاهش سن ازدواج، کاهش سن فرزندآوری و افزایش تعداد فرزندان باید ثبات اقتصادی در جامعه ایجاد شود و سیاست گذاری شود. حساب. ملاحظه

رئیس سابق گروه تحقیقات جمعیتی پژوهشکده مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران گفت: بنابراین ثبات و امنیت اجتماعی باید سرلوحه کار باشد. با توجه به الزامات اجرای مرحله دوم، اقدامات زیر ضروری است:

– در حال حاضر جمعیت ایران در مرحله پنجره جمعیتی قرار دارد و بیش از دو سوم جمعیت کشور به جمعیت شاغل (64-15 سال) اختصاص دارد. بنابراین باید از این فرصت جمعیتی به نحو احسن استفاده کرد.

– جمعيت در دوران كودكي و نوجواني بايد از نظر سلامت جسمي، رواني، عاطفي و اجتماعي به خوبي مورد توجه قرار گيرند تا در آينده جمعيت جوان رو به رشد و با كيفيتي داشته باشيم. زیرساخت های لازم را برای متولدین دو دهه آینده فراهم کنید تا از کیفیت زندگی خوبی برخوردار شوند.

همچنین باید سیاست های بیکاری جوانان و بیکاری پنهان بسیاری از کارکنان اتخاذ شود و زیرساخت های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جامعه تقویت شود تا مهاجرت نخبگان کشور کاهش یابد.

انتهای پیام

[ad_2]
Source link

درباره ی admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.